#อนยบไคฮุน Chapter13
“ขอจูบได้มั้ย”
ไม่รอให้เซฮุนอนุญาต
ร่างสูงก็ทาบทับริมฝีปากอิ่มลงไป ก่อนจะมอบบทจูบที่แสนจะเร่าร้อนให้ร่างโปร่ง
ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กราวกับต้องการตักตวงความหวาน
ฟันคมขบกันริมฝีปากหยุ่นสีเชอร์รี่อย่างหยอกล้อ
สลับกับดึงดูดจนริมฝีปากสีชมพูบวมเจ่อ
เสียงแลกสัมผัสวาบหวามดังจนร่างโปร่งหน้าขึ้นสี
มือหนาลูบไล้ไปทั่วเอวบาง
ก่อนจะสอดเข้าไปใต้เสื้อกล้ามสีขาว สะกิดติ่งไตสีชมพูจนร่างโปร่งเสียวซ่านไปหมด
ไม่รอช้าเสื้อกล้ามตัวบางที่เพิ่งจะใส่ไปได้ไม่นานก็ถูกถอดโยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
ลิ้นร้อนไล้เลียและขบกัดติ่งหูนิ่มจนเซฮุนต้องย่นคอหนี
ก่อนจะเลื่อนลงมาชิมความหวานจากซอกคอขาว ทุกครั้งที่ลิ้นร้อนลากผ่าน
ร่างโปร่งต้องรู้สึกแจ็บแปลบเสียทุกครั้ง แต่ทว่าความรู้สึกดีกลับเข้ามาแทนที่ได้อย่างทันท่วงที
ยิ่งตอนที่ลิ้นร้อนหยอกล้อกับยอดอกสีชมพู เขารู้สึกขนลุกซู่อย่างบอกไม่ถูก
ความรู้สึกเสียววาบในท้องน้อยยิ่งตีตื้นขึ้นมา
เซฮุนได้แต่สูดปากอย่างพอใจกับการกระทำของร่างสูงที่ปากก็ดึงดูดอยู่กับยอดอกไม่ห่าง
ส่วนมือหนาก็ลูบไล้ไปทั่วเอวบาง ก่อนจะบีบคลึงบั้นท้ายแน่นของเซฮุน
“อื้อออ ดะ เดี๋ยว..จงอิน”
“หืม”
ร่างสูงที่ได้ยินอีกคนเรียกก็ละความสนใจจากยอดอกสีชมพูเงยหน้าขึ้นไปหา
ทว่าเขาคงคิดผิดเสียแล้วเพราะเมื่อได้สบดวงตาหวานฉ่ำเยิ้มคู่นั้น
ประกอบกับริมฝีปากสีชมพูบวมเจ่อที่กำลังเผยอราวกับเรียกร้องสัมผัสจากเขา
ยิ่งทำให้อารมณ์โหมกระพือไปกันใหญ่ จนเขาเริ่มจะปวดหนึบตรงกลางลำตัวที่ตื่นตัวขึ้นมา
จงอินไม่รอช้ามือหนาถอดเสื้อยืดและกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงบ๊อกเซอร์
ก่อนจะทาบทับร่างโปร่งลงไปอีกครั้ง ในตอนนี้ที่ไม่มีผ้าห่มผืนหนามากั้น
อะไรๆก็สัมผัสกันได้โดยตรง จะมีก็เพียงแค่กางเกงตัวบางเท่านั้นที่กั้นเอาไว้
เซฮุนมองภาพท่อนบนเปลือยเปล่าของจงอินเต็มตาแล้วถึงกับต้องกลืนน้ำลาย
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงหลงใหลร่างกายของอีกคนได้ขนาดนี้
ยิ่งตอนที่ร่างสูงขยับแล้วส่วนกลางลำตัวที่ตื่นตัวสัมผัสกัน
เขารู้สึกราวกับตัวเองจะระเบิด ทั้งที่เรื่องแบบนี้เขาเองก็ควรจะเคยชินได้แล้ว
แต่พอเป็นจงอินเขากลับรู้สึกราวกับตัวเองเป็นสาวน้อยที่ไม่เคยทำเรื่องพวกนี้เสียอย่างนั้น
ร่างสูงจงใจเบียดตัวเองเข้ากลางตัวเซฮุนที่อยู่ในห้วงอารมณ์ไม่ต่างกันนัก
ก่อนจะขยับสะโพกช้าๆให้ส่วนกลางลำตัวสีกันไปมา
ริมฝีปากอิ่มก็ยังคงวุ่นวายอยู่กับริมฝีปากของร่างโปร่ง
“อ่า อื้มม”
ดูเหมือนว่าเสียงครางในลำคอของร่างโปร่งจะเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ของร่างสูงได้เป็นอย่างดี
มือหนาบีบเค้นไปทั่วสะโพกแน่น
ก่อนจะสอดเข้าไปในขากางเกงกว้างแล้วลูบไล้ผิวกายเนียนนั่นอย่างหลงใหล
ไม่ว่าจะลูบไล้ไปตรงไหนก็ลื่นมือไปเสียหมด
จงอินเองก็ไม่คิดว่าเซฮุนเองจะน่า…ขนาดนี้
มือหนาไม่รอช้ายกสะโพกของร่างโปร่งขึ้น
แล้วดึงบ๊อกเซอร์สีเข้มออกอย่างรวดเร็ว
เผยให้เห็นส่วนอ่อนไหวสีชมพูที่ตื่นตัวรอการปลดปล่อยเต็มที่
เมื่อดึงกางเกงออกไปพ้นทาง ร่างสูงก็ดันตัวเองเข้าไปตรงกลางลำตัวของเซฮุนอีกครั้ง
ยกขายาวข้างหนึ่งพาดบ่า ก่อนจะพรมจูบตั้งแต่ต้นขาอ่อนเรื่อยไปจนถึงต้นขาด้านในใกล้จุดอ่อนไหว
มืออีกข้างหนึ่งก็ยุ่งอยู่กับการบี้ยอดอกสีชมพูที่ตอนนี้แดงเถือกจากการถูกขบกัดอย่างเอาแต่ใจ
“อ๊า”
เซฮุนที่กำลังเคลิ้มตัวกระตุกทันทีเมื่อมือหนาละความสนใจจากยอดอกมากอบกุมส่วนอ่อนไหวของเขาเอาไว้แทน
ยิ่งสายตาที่ร่างสูงมองตัวเองราวกับจะกลืนกินนั่นทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะละฝ่ามือที่โอบรอบคออีกคนมาปกป้องส่วนอ่อนไหวเอาไว้
“ทำอะไร” จงอินถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นอาการของเซฮุน
“ไม่เอาแล้ว” ร่างโปร่งพูดพร้อมก้มหน้างุดหลบสายตาร้อนแรงที่อีกคนส่งมาให้
แต่มือก็ยังคงปิดไว้ที่ส่วนกลางลำตัวของตัวเองอยู่ดี
“จะเอา” จงอินเองก็ไม่ยอม
ฝ่ามือหนาพยายามจับมือขาวออกไปจะได้สานต่อที่กำลังทำค้างไว้เมื่อครู่
แต่ก็ดูเหมือนเซฮุนจะดื้อเหลือเกิน
“ไหนมึงบอกอยากให้กูเป็นของมึงไง”
“ก็อยากให้เป็นไง แต่ไม่ใช่แบบนี้…” เซฮุนตอบท้ายประโยคด้วยเสียงแผ่ว
ก็อยากให้จงอินเป็นของเขา แต่เป็นเมียอ่ะเข้าใจมั้ย แต่ท่าที่เขากำลังเอาขาข้างหนึ่งพาดไหล่อีกคนอย่างนี้มันไม่ใช่เปล่าวะ
ท่าแบบนี้มันเหมือนที่เขาเคยทำกับคนอื่นบ่อยๆ ท่าที่จะต้องกลายเป็น “เมีย”
“แบบนี้คือแบบไหนหืม”
จงอินไม่เพียงแค่ถามแต่ยังดันตัวเองให้ชิดกับเซฮุนมากขึ้น
หน้าคมเปลี่ยนมาซุกไซร้กับซอกคอขาวไม่ห่าง
นาทีนี้ร่างสูงดูเหมือนจะไม่สนใจแล้วว่าเซฮุนจะยังเอามือปิดส่วนกลางลำตัวอยู่หรือเปล่า
เพราะร่างกายขาวขึ้นสีแดงระเรื่อกระตุ้นความอยากของจงอินดีเหลือเกิน
“อืมม”
ร่างสูงยังคงไล้เลียและฝากรอยรักไว้ทั่วแผงอกขาวก่อนจะลากลิ้นร้อนผ่านกลางลำตัวมาถึงหน้าท้องแบนราบ
ด้วยความเสียวซ่านทำให้ร่างโปร่งปล่อยมือที่กุมไว้แล้วกระถดตัวหนีอีกคน
จงอินจึงได้โอกาสถอดกางเกงของตัวเองลง
แท่งร้อนตื่นตัวพร้อมความต้องการอย่างเต็มที่
เซฮุนที่เห็นแท่งร้อนของอีกคนถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่
เพราะขนาดของคนตรงหน้าไม่ใช่เล็กๆ เผลอๆอาจจะใหญ่กว่าของเขาเสียด้วยซ้ำ ขนาดตอนที่เขาเป็นฝ่ายกระทำคนอื่นมาก่อนยังรับรู้ได้เลยว่า “ฝ่ายรับ” คงจะเจ็บไม่น้อยกับขนาดที่ไม่ใช่เล็กๆ
ของตัวเอง บางครั้งถึงกับลุกเดินไม่ไหวไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว
แล้วนี่…
ความรู้สึกทั้งหลายแล่นเข้ามาในความคิดของเซฮุน
ใจหนึ่งก็อยาก…แต่อีกใจหนึ่งก็กลัว
เพราะมันผิดจากความคาดหวังของตัวเองในคราแรกมากที่ตั้งใจจะเป็น “ผัว” ของอีกคน และดูเหมือนความกลัวจะมีอิทธิพลมากกว่า
ใจของเขายังย้ำคิดย้ำทำว่าแบบนี้มันไม่ถูกต้อง
เขาต้องไม่เป็นเมียสิ
แต่ดูเหมือนว่าร่างสูงจะไม่ได้สนใจอะไรแล้ว
นอกจากร่างกายขาวเนียนตรงหน้าที่ปลุกความต้องการของเขาเสียจนควบคุมไม่ได้
จงอินแยกขายาวที่พาดบ่าตัวเองให้แยกออก มือหนาลูบไล้ต้นขาอ่อนเข้าไปเรื่อยๆ
จนพบช่องทางรักสีชมพูน่าสำรวจ
ปากอิ่มยังคงช่วงชิงความหวานจากริมฝีปากของอีกคนเพื่อกล่อมให้ผ่อนคลาย
ส่วนนิ้วเรียวก็ค่อยๆใส่เข้าไปในช่องทางรักสีหวานทีละนิ้วเพื่อเบิกทาง
แต่ทว่า
พลั่ก
“โอ๊ย”
ไวกว่าความคิดคือหมัดของเซฮุนที่ต่อยเข้าที่หน้าของจงอินไม่เต็มแรงนัก
แต่ก็ทำให้การกระทำทุกอย่างหยุดชะงักไปได้
ร่างสูงถึงกับหงายหลังลงไปกับเตียงและกุมหน้าของตัวเองด้วยความมึนงง
แล้วก็ไม่มีแม้แต่ความใยดีของเซฮุน เพราะหลังจากที่ต่อยจงอินจนหน้าหงายแล้ว เจ้าตัวก็รีบวิ่งตรงไปยังห้องน้ำทันที
หลังจากที่ร่างสูงหายมึนก็รีบดึงบ๊อกเซอร์ขึ้นมาใส่
ก่อนจะเดินตรงดิ่งไปยังห้องน้ำที่เซฮุนเข้าไปหลบ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“เซฮุนมึงออกมาเลย” ร่างสูงส่งเสียงเรียกทั้งที่ตัวเองก็ยังเจ็บมุมปากอยู่
“มึงต่อยกูทำไมวะเนี่ย” จงอินยังคงพูดกับอีกคน
แต่ทว่ากลับไม่มีเสียงตอบรับจากเซฮุนเลยแม้แต่น้อย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ไม่พร้อมก็ไม่เอาแล้ว ออกมาก่อนเร็ว”
“มึงไปนอนก่อนเลย” เซฮุนตอบกลับมาแค่นั้น
แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำอยู่ดี
“กูจะนอนได้ไงวะ กูอยากนอนกอดมึงนะเว้ย” ร่างสูงพูดเสียงแผ่ว
แล้วยืนพิงประตูห้องน้ำอยู่อย่างนั้น
อารมณ์ที่พุ่งสูงจนอยากจะควบคุมเมื่อครู่นี้กระเจิดกระเจิงโดยมีดาวลอยวิ้งเต็มหน้าเข้ามาแทนเป็นที่เรียบร้อย
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
ร่างสูงเปลี่ยนจากยืนพิงมาเป็นนั่งพิงประตูห้องน้ำเอาไว้แทน
หลังจากที่ร่างโปร่งไล่ให้เขาไปนอน ไม่ว่าจะเคาะจะเรียกยังไงก็ไม่มีสัญญาณตอบรับจากอีกคนเลยแม้แต่น้อย เมื่อไม่เห็นวี่แววว่าเซฮุนจะยอมออกมาจากห้องน้ำเสียที
แล้วตอนนี้เขาเองก็ง่วงมากเสียด้วย คิดได้ดังนั้นจงอินก็ยอมยกธงขาว
เขาเดินตรงไปยังเตียงคิงไซส์กลางห้องนอน
ก่อนจะไล่เก็บตุ๊กตาที่เซฮุนใช้เขวี้ยงใส่เขากลับไปวางบนเตียงดังเดิม
แล้วก็จัดหมอน ผ้าห่มให้เข้าที่อีกนิดหน่อย
ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนทั้งที่ใส่เพียงแค่กางเกงตัวเดียว
แอ๊ดด
เซฮุนเปิดประตูห้องน้ำเบาๆก่อนจะชะโงกหน้าขาวนั่นออกมาดูต้นทาง
เมื่อไม่พบร่างสูงก็รู้สึกโล่งใจอยู่เหมือนกัน
ถ้าถามว่าเข้าไปทำอะไรในห้องน้ำตั้งนานสองนาน จริงๆก็คงจะพอเดาได้
แค่คิดถึงสัมผัสของจงอิน ร่างกายมันก็ร้อนไปหมดทั้งตัว
พอรู้ตัวอีกทีแท่งร้อนมันก็เกิดอาการตื่นตัวเสียอย่างนั้น
ยิ่งคิดถึงสัมผัสตอนที่นิ้วเรียวยาวนั่นกดลงที่ช่องทางด้านหลังของเขา
ขนก็ลุกซู่ไปหมดทั้งร่างกาย จนต้องปลดปล่อยความต้องการของตัวเองไปหลายรอบ
เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำก็พบว่าร่างสูงนอนหลับไปเสียแล้ว
เห็นอีกคนแล้วก็อดสงสารไม่ได้ แต่จะให้ทำยังไงล่ะ ก็คนมันไม่เคย…เขาก็แค่กลัว ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้จงอินเจ็บตัวเลยแม้แต่นิดเดียว
ร่างโปร่งหยิบเสื้อกล้ามตัวบางที่ถูกโยนทิ้งไว้ปลายเตียงขึ้นมาสวม
ก่อนจะปิดไฟหัวเตียงแล้วค่อยๆคลานขึ้นไปบนเตียงนิ่ม ทิ้งตัวลงนอนข้างร่างสูง แล้วดึงผ้าห่มผืนหนามาคลุมทั้งเขาและอีกคนเอาไว้
ก่อนจะกระซิบที่ข้างหูอีกคนเบาๆ
“กอดกันนะ”
พลางซุกตัวเข้าไปกอดอีกคนแน่น
ร่างสูงที่ได้รับไออุ่นจากคนข้างๆก็เหมือนจะรู้สึกตัวนิดหน่อยจึงพลิกกลับมาแล้วใช้แขนขายาวก่ายกอดเซฮุนไว้ราวกับเป็นหมอนข้าง



น้องฮุนใจร้าย แงงงงงงฃงง
ตอบลบถถถถถ สงพี่จงอิน5555555