#ไคฮุนคืนเดียว Chapter 18 :: ผมชื่อโอเซฮุน
“ปล่อยผมนะ!”
ผมพูดเสียงดังแต่เหมือนมันจะเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา นอกจากพี่จงอินไม่สนใจคำพูดของผมแล้ว
เขายังโน้มตัวลงมาใกล้แล้วใช้จมูกน่ารักซุกไซ้ซอกคอของผมไปทั่ว ลิ้นร้อนลากเลียซุกซนจนทำให้ผมเริ่มหอบหายใจถี่ขึ้นกับสัมผัสร้อนๆที่เขาเล่นงานร่างกายของผม
เขาอาศัยจังหวะที่ผมกำลังสับสนปลดซิปแล้วดึงรั้งกางเกงของผมออกไปโดยที่ผมไม่ทันรู้ตัว
ตอนนี้ผมจึงเหลือเพียงชั้นในตัวเล็กที่ปกป้องผมเอาไว้จากสายตาร้อนแรงราวกับจะเผาไหม้เสียให้ได้ของเขา
“อา… ช่วยหน่อย พี่ร้อน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งบังคับกึ่งอ้อน
แล้วละความสนใจจากต้นคอขาวมามองหน้าผมที่ตอนนี้คงจะแดงเถือกจากสัมผัสร้อนแรงของเขา
“ไม่เอา”
ผมเบี่ยงหน้าหลบแล้วเมินเฉยต่อคำอ้อนวอนนั่น ถึงแม้ว่าตัวตนแข็งแรงของพี่จงอินจะสัมผัสต้นขาด้านในของผมอยู่ก็ตาม
“อ่าห์ น้องลู-“
“โอเซฮุน” ผมกัดฟันพูดออกไปอย่างหัวเสียเพราะแค่พี่จงอินอ้าปากเรียกน้อง
ผมก็รู้แล้วว่าเขาจะพูดถึงพี่ลู่หาน
คิดถึงอีกคนโดยใช้ผมเป็นตัวแทนเนี่ยนะ!
ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อยแล้วมองหน้าผมอีกครั้ง
แต่ดูเหมือนว่าการประวิงเวลาของผมมันจะนานเกินที่เขาจะทนได้ เขาจึงไม่สนใจฟังเสียงทัดทานของผมอีกต่อไป…
พี่จงอินกดจูบลงมาหนักๆ บดขยี้กลีบปากของผมอย่างรุนแรงซะจนผมเผลอร้องออกไปด้วยความเจ็บ
แต่นั่นกลับกลายเป็นการเปิดโอกาสให้เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามากวาดชิมความหวานได้ง่ายขึ้น
เขาเกี่ยวกระหวัดลิ้นของผมอย่างจาบจ้วงแล้วกวาดต้อนไปทั่วโพรงปากนุ่ม
โดยไม่ได้สนใจเลยว่าผมจะจูบเป็นหรือไม่
จูบของเขามันเร่าร้อนราวกับจะสูบวิญญาณ
อุณหภูมิร้อนจัดจากร่างสูงถ่ายทอดผ่านฝ่ามือหนาที่ฟอนเฟ้นไปทั่วร่างกายของผมจนผมร้อนแล้วก็ทนไม่ไหว
ได้แต่สะอื้นครางไปตามจังหวะที่เขาปลุกปั่น ผมหายใจไม่ทันเพราะจูบที่แสนหนักหน่วงนั่นจนต้องทุบหน้าอกแกร่งให้อีกฝ่ายยอมปล่อยให้ผมได้กอบโกยอากาศเข้าปอดก่อนที่จะขาดใจคาหน้าอกของเขา
ถึงแม้เขาจะถอนริมฝีปากออกไปแต่ก็ยังมิวายจูบผมซ้ำไปซ้ำมา
ลิ้นร้อนนั่นลากเลียไปทั่ว
มือหนาคว้าข้อมือของผมแล้วพาไปสัมผัสแกนกายร้อนจนผมสะดุ้งจะชักมือกลับ แต่เขากลับไม่ปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น
แถมยังชักนำมือของผมให้รูดรั้งแกนกายของเขารัวเร็วขึ้นอีก ใบหน้าคมซุกลงตรงต้นคอจนลมหายใจอุ่นร้อนสัมผัสผิวกายของผม
ผมรู้สึกร้อนราวกับจะระเบิดเสียให้ได้เพราะส่วนนั้นของพี่จงอินมันขยายใหญ่จนมือของผมกำแทบไม่รอบ
ผมรู้สึกอายมากจนต้องซุกจมูกเข้ากับเรือนผมของอีกฝ่ายแล้วสูดกลิ่นของเขาเพื่อบรรเทาความกังวลที่ผมกลัวว่าตัวเองจะทำให้เขาไม่ถึงใจ
เพราะผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้ให้ใครมาก่อน
พี่จงอินเป็นคนแรก
แล้วเขาก็คงจะเป็นคนแรกของผมในทุกๆเรื่องต่อจากนี้…
“อ...อึก...อ่าห์” น้ำเสียงทุ้มครางกระเส่าอย่างพอใจในสัมผัสที่ผมปรนเปรอจนทำให้ผมสติกระเจิง
สมองคิดแค่ว่าจะทำยังไงให้เขาพอใจมากที่สุด
มือเรียวจึงรูดรั้งตัวตนของอีกฝ่ายเร็วขึ้นอีกเพื่อหวังจะให้เขาสงบลงแล้วหยุดรุกล้ำผมเสียที
ผมแลบลิ้นเลียแล้วงับติ่งหูของเขาเพราะรู้ว่าจุดนี้เป็นอีกจุดที่สามารถกระตุ้นความต้องการได้
“พี่จงอิน…”
จากตอนแรกที่ปฏิเสธเสียงแข็งกลับกลายเป็นว่าผมเองก็เริ่มจะปวดหนึบส่วนล่างจนรู้สึกอึดอัดไม่ต่างจากอีกฝ่ายเท่าไหร่นัก
แค่เพียงหยาดเหงื่อจากร่างสูงที่หยดลงมาบนผิวกายของผมยังทำให้ผมรู้สึกสะท้านได้อย่างบอกไม่ถูก
“ดี ระ เร็วอีก อึก…”
พอได้รับคำชม ผมก็ยิ่งเร่งเร้า
ปลุกปั่นอารมณ์ของเขาด้วยการสาวมือขยับเร็วขึ้นจนอีกฝ่ายเริ่มหอบหนัก ฟันคมงับลงบนต้นคอของผมอย่างระบายอารมณ์
นั่นไม่ได้ทำให้ผมเจ็บ แต่เขากลับทำให้ความรู้สึกเสียววาบในช่องท้องของผมเข้ามาแทนที่
“อะ...อ่าห์” ร่างสูงครางอย่างสุขสมแล้วสั่นเกร็งไปทั้งตัวก่อนจะปลดปล่อยความอุ่นร้อนใส่จนเต็มมือและหน้าท้องของผม
“ผมว่า...อ๊ะ”
ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือหนาถกเสื้อกล้ามของผมขึ้นเหนืออกแล้วใช้ริมฝีปากร้อนฉกฉวยครอบครองเม็ดสีชมพูบนหน้าอกของผมเอาไว้แทน
“อ...อย่า...อ๊ะ”
พยายามจะไม่ส่งเสียงครางน่าอายออกไป แต่ริมฝีปากที่กำลังดูดดุนอย่างรุนแรงนั้นทำให้ผมไม่สามารถห้ามตัวเองได้เลย
สัมผัสหนักๆจากมือหนาที่ปรนเปรอยอดอกอีกข้างอย่างไม่ขาดตกบกพร่องทำให้ผมเกิดอาการปั่นป่วนในท้องไปหมดจนร่างกายของผมตอบสนองทุกสัมผัสจากเขาอย่างน่าไม่อาย
“อ๊า! อึก...”
ผมรู้สึกเหมือนตัวเองจะเสร็จ ทั้งๆที่ส่วนนั้นของผมยังอยู่ในชั้นในและพี่จงอินก็ทำเพียงแค่ขยับสะโพกสอบจนส่วนนั้นของเขาที่กลับมาแข็งแรงอีกครั้งเสียดสีกับกลางลำตัวของผม
“อ๊ะ...” ทุกตำแหน่งที่ลิ้นร้อนลากผ่านมันเจ็บแปลบไปหมด สัมผัสร้อนนั่นทำให้ผมรู้ว่าเขาคงฝากรอยรักเอาไว้ทั่วผิวกายของผมแน่
“อ๊ะ...” ทุกตำแหน่งที่ลิ้นร้อนลากผ่านมันเจ็บแปลบไปหมด สัมผัสร้อนนั่นทำให้ผมรู้ว่าเขาคงฝากรอยรักเอาไว้ทั่วผิวกายของผมแน่
มือหนาฟอนเฟ้นไปทั่วร่างกายผมอย่างรุนแรงแต่นั่นกลับยิ่งทำให้อารมณ์ของผมติดปีกบินตามเขาไป
ผมปลดปล่อยคามือหนาที่เพียงแค่รั้งชั้นในของผมออกจากเรียวขา
“อย่าครับ...อ๊ะ อ๊า…”
ผมงอตัวสั่นเกร็งเมื่อมือหนานสัมผัสเข้ากับตัวตนของผมอย่างจัง
เขาชักรูดแล้วสะกิดส่วนหยักปริ่มน้ำใสจนผมต้องผวาตัวเข้าโอบคอของเขาเอาไว้ด้วยความเสียวซ่าน
ผมอายมากที่ตัวเองถูกกระตุ้นอารมณ์ได้ง่ายๆทั้งที่เพิ่งปลดปล่อยไป
แต่ว่ามือของพี่จงอินมันดีมากจริงๆ ดีจนผมต้องยอมแพ้
แล้วมันก็ยิ่งหนักหน่วงขึ้นเมื่อเขาแยกขาผมออกจากกันแล้วจ่อแท่งเอ็นร้อนเข้าที่ช่องทางด้านหลังของผม
“เดี๋ย- โอ๊ยยยยย!!“
กว่าผมจะได้สติ คำทักท้วงนั้นก็ถูกกลืนหายลงไปในลำคอแล้วแทนที่ด้วยการแหกปากร้องโวยวาย
ความรู้สึกเจ็บร้าวแล่นปราดจากสันหลังขึ้นไปถึงสมองเพราะพี่จงอินสอดใส่ตัวตนเข้ามาทีเดียวจนสุด
ผมจิกแผ่นหลังกว้างของอีกฝ่ายอย่างแรงระบายความเจ็บปวดรวดร้าวที่ได้รับราวกับว่าร่างจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
มันทั้งเจ็บ ทั้งจุก ทั้งอึดอัด
หลากความรู้สึกผสมปนเปกันจนผมพูดได้เพียงคำว่าเจ็บและสะอื้นเสียงดังให้กับความเจ็บปวดที่ช่องทางด้านหลัง
ซึ่งผมคาดว่ามันคงต้องฉีกแน่ๆ
“ผ...ผมเจ็...บ ฮือ…”
น้ำใสไหลลงที่หางตาเมื่อร่างสูงเริ่มขยับกายเข้าหา “ฮึก...”
“อ...อ่าห์”
พี่จงอินนิ่วหน้าอย่างอึดอัดเพราะถูกช่องทางของผมตอดรัดอย่างรุนแรง
จนเขาต้องนิ่งค้างไว้แบบนั้น
ก็แน่ล่ะสิ…
เขาเล่นกระแทกเข้ามาแรงๆทีเดียวโดยไม่คิดจะทำให้ผมผ่อนคลายซะก่อน
แต่ถึงยังไงเขาก็คงทำไม่ได้เพราะเขาเมา สายตาของเขาเลื่อนลอยอย่างคนไร้สติราวกับว่ามีเพียงความปรารถนาเป็นตัวขับเคลื่อนร่างกาย
“โอ๊ย!!”
ผมสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมสีดำแล้วดึงแรงๆให้อีกฝ่ายมองหน้าผมบ้างว่าเขาทำผมเจ็บขนาดไหน
ผมหวังว่าจะได้รับคำพูดหรือจูบที่ปลอบประโลมกันบ้าง แต่มันไม่ใช่เลย...
“น้องลูลู่”
“ฮึก…ฮือ…” ผมสะอื้นอย่างไม่อายจนลืมความเจ็บช่วงล่างที่ตัวตนของคนใจร้ายยังเชื่อมกับร่างกายของผมอยู่
หัวใจของผมมันเจ็บมากราวกับว่าถูกเขาพาบินขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้วทิ้งให้ตกลงมากระแทกพื้นแรงๆ
แรงจนพาลให้ม่านน้ำตาบดบังทุกสิ่งอย่าง
เขาทำให้ผมเจ็บจนแยกไม่ออกว่ามันเกิดจากความเจ็บของร่างกายหรือจิตใจกันแน่
เขาจะรู้ตัวบ้างมั้ยว่าตัวเองใจร้ายกับผมมากแค่ไหน
“ไอ้คนบ้า
ฮึก... ออกไปเลยนะ!!” ผมร้องโวยวายพร้อมทุบไหล่กว้างแรงๆระบายความโกรธแล้วกระถดตัวหนี
แต่นั่นกลับทำให้พี่จงอินเข้ามาเป็นหนึ่งเดียวกับได้แนบแน่นกว่าเดิม
ร่างสูงพูดเสียงแผ่วซึ่งผมฟังไม่รู้เรื่อง
แต่เขาล็อคข้อมือทั้งสองข้างของผมที่กำลังทุบตีเขาไว้เหนือศีรษะของผม เท่ากับว่าตอนนี้ผมตกอยู่ในกำมือของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ
“อ๊ะ...ป..ปล่อย”
ผมพูดเสียงกระท่อนกระแท่นเมื่อร่างสูงเริ่มขยับกายเข้าออกช้าๆแต่ผมก็ยังเจ็บมากอยู่ดี
เขาเคลื่อนกายเข้าหาผมถี่ขึ้นแถมยังจูบซับน้ำตาให้อย่างอ่อนโยนจนหัวใจของผมอ่อนยวบไปหมด
“ผม...อะ...ชื่อโอ...เซฮุน”
"ได้ยินมั้ยว่าผมชื่อโอเซฮุน!!!"
“อืม...” เขาครางรับเสียงแผ่วแล้วปล่อยมือผมให้เป็นอิสระพลางสวนกระแทกกายเข้ามาถี่เร็วจนความเจ็บเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกวาบหวามตีตื้นขึ้นมาแทนที่
“อ...ชะ ช้าหน่อย” ผมรู้สึกเสียวกระสันจนต้องหาที่ยึดเหนี่ยวซึ่งก็คือแผ่นหลังของอีกฝ่าย
ผมข่วนและจิกระบายความรู้สึกทั้งหมดจนลืมนึกไปว่าเล็บคมๆของตัวเองอาจจะทำให้เขาเลือดออก
“ซี้ด... แน่นชิบ” เขาสบถแต่ก็ยังเสือกไสกายเข้าหาผมไม่ยั้ง
จังหวะนั้นทั้งเร็วทั้งแรงจนผมสะท้านหอบหายใจถี่ ร่างกายสั่นสะท้านไปตามการชักนำของเขา
“อ๊ะ...อ๊าาาา…อะ” ผมเผลอครางเสียงดังเมื่อส่วนปลายหยักของอีกฝ่ายกระแทกโดนจุดเร้าที่ทำให้ผมสั่นเกร็งไปทั้งตัวจนเผลอตอดรัดเขาแรงขึ้น
เหมือนว่าเขาเองก็จะรู้สึกดีถึงได้กระทั้นกระแทกย้ำอยู่ที่จุดนั้นซ้ำๆ
จนผมสมองขาวโพลนไปหมด
“อ๊าาา...” ผมกระตุกเกร็งแล้วข่วนทึ้งทั้งผมและแผ่นหลังกว้างยามที่ตัวเองปลดปล่อย
นี่มันน่าอายชะมัด…
ผมอายมากๆที่ตัวเองเสร็จครั้งที่สองทั้งที่พี่จงอินยังคงโถมแรงใส่ผมไม่หยุด
เขาไม่ได้แม้แต่จะสัมผัสส่วนนั้นของผม มือหนาเอาแต่บีบคลึงสะโพกและเค้นก้นกลมกลึงจนมันขึ้นรอยมือสีแดงตัดกับผิวกายของผม
“อะ...อืม” ร่างสูงขยับเข้าออกกระชั้นขึ้นจนร่างกายของผมสั่นคลอนไปตามแรงของเขา
ริมฝีปากหยักประกบจูบผมอย่างเร่าร้อนอีกครั้งแล้วเกร็งไปทั้งร่างก่อนที่จะปลดปล่อยเข้ามา
“อืม… เซฮุน…นา...” ความรู้สึกอุ่นวาบในช่องทางด้านหลังที่อีกฝ่ายปลดปล่อยใส่ในร่างกายของผมนั้นยังไม่ดีเท่ากับการที่เขาเรียกชื่อของผมเลย
เขาทำให้หัวใจที่พังไปแล้วของผมกลับมาเต้นแรงได้อีกครั้ง
ต่อให้เขาจะใช้แค่สก็อตเทปซ่อมให้แต่ผมว่าเขาก็เอาอยู่
“พี่จงอินครับ” ผมดึงกลุ่มผมสีดำเบาๆให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมาเพื่อรับจูบจากผม
ครั้งนี้ผมเต็มใจกว่าครั้งไหนๆ
ถึงขนาดสอดใส่ลิ้นเล็กเข้าไปรับสัมผัสจากอีกฝ่ายก่อน ผมดูดดึงลิ้นร้อนอย่างเก้ๆกังๆเพราะไม่เคยทำมาก่อน
แต่นั่นดูเหมือนจะถูกอกถูกใจอีกฝ่ายเพราะเขาเล่นโถมทั้งตัวเข้ามาหาผม
แล้วเป็นฝ่ายจัดการผมซะเอง
ผมทั้งเหนื่อยทั้งเพลียจนเหมือนจะหลับไปซะดื้อๆ
ผมอยากนอนพัก ผมไม่ไหวที่จะทำต่อ
แต่ผมรู้ว่าพี่จงอินยังไม่พอเพราะรับรู้ได้ถึงส่วนล่างของเขาที่ยังคงเป็นหนึ่งเดียวกับผม
มันเริ่มขยายขนาดจนผมเริ่มจะอึดอัดอีกครั้ง
“เซฮุนครับ อ่าห์”
แต่ว่าพอเจอแบบนี้...
ผมยอม
อ่านต่อ :: http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1430982&chapter=21
อ่านต่อ :: http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1430982&chapter=21
1 คอมเมนต์ / 1 #ไคฮุนคืนเดียว = กำลังใจดวงโตๆ ❤❤❤
ขอกำลังใจให้เราหน่อยน้า



ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น